Finn Lynge 1933 – 2014

In memorial

Finn Lynge
22 april 1933 Nuuk – 4 april 2014 Qaqortoq

Finn Lynge 2008 04 20 Narsaq HPIM0714Finn Lynge passed away in the South of Greenland aged eighty. We not only lost an extraordinary man. He was an exceptional Greenlandic world citizen, advocate for the environment and the indigenous rights and a man who saw the big picture.
He visited the Netherlands many times to participate in sessions of the International Court of Justice in The Hague, the Inter-national Whaling Commission, to give lectures, and in the last years in relation to the Earth Charter in which he actively participated. He tried to get other Greenlanders involved in the Earth Charter and brought in Narsaq Agenda 21 in practice.
He made the Greenlandic government aware of the exhibition of human remains in the West-Frisian Museum in Hoorn, The Netherlands which claimed these belong to a Greenlander. Do to investigation by the Greenlandic government it became clear that the remains are not from a Greenlander.
Since we met in Echternach, Luxembourg, in the nineteen eighties, he has learned me a lot. We often discussed the developments around the so called seal issue. The last years he got tired fighting against the import ban on skins of seals (now even a ban on all products of seals). This ban has enormous impact on Inuit in the Arctic who depend on the hunt on seals. But in the EU there is little understanding. Everyone who fights for animal rights should read his book Arctic Wars, Animal Rights, Endangered Peoples (1992).
Finn was a teller of many anecdotes. Once a friend and I met him in the streets of Helsingør and visited him. Finn showed my friend his bone of a walrus penis. My friend earned one point by recognizing this. After that came an auditory ossicle of a whale. Another point. Then came a hair of a mammoth …
Then there was the repeated anecdote about kasuutta (cheers) and op je gezondheid (to your health), which are pronounced in a similar way, which is perhaps explained by the Dutch roots of whalers and traders visiting the west coast of Greenland in the seventeen century before priest Hans Egede landed near Nuuk on a “Dutch” vessel in 1721.
Besides The Hague and Brussels we met mostly in København, the last time in 2010 during the presentation of a new book. In 2008, when he became 75, I was present at his symposium in Narsaq. From there, he went to København and we travelled together, but no place to sit together. So during the whole flight from Narsarssuaq to Kastrup we stood in the isle in the middle of the plane discussing as Finn wrote: “our common efforts to understand our own time”.
I will miss his inspiring talks and hope that his legacy will live on. I wish a great deal of strength to Rie, family, friends and the Greenlandic community.
Govert de Groot, Arctic Peoples Alert

 

 

Noorwegen blijft in Noordpoolgebied boren

Noorwegen is niet onder de indruk van een mogelijk Europees moratorium op olieboringen in het Noordpoolgebied. De milieucommissie in het Europees Parlement stemde enkele weken geleden voor een moratorium op olieboringen in het Noordpoolgebied, maar in Oslo maakt dat weinig indruk.
Noorwegen doet proefboringen in de regio, en de Noorse regering ziet geen reden
om daarmee te stoppen.

De EU heeft er helemaal geen jurisdictie’, zegt Per Rune Henriksen, onderminister van Olie en Energie. ‘De Unie mag argumenteren zoveel ze wil, maar het is bijna alsof wij iets zouden zeggen over het gebruik van kamelen in de Sahara.’
In september 2012 kwam een Britse parlementaire commissie nog tot de conclusie dat de praktijk teveel risico’s inhoudt. Omdat de olieboringen enkel mogelijk zijn in de korte zomer, als er relatief weinig ijs is in het gebied, kan een lek op het verkeerde moment bovendien catastrofaal blijken. Als een olielek net voor de harde Arctische winter zou ontstaan, kan het tot de volgende zomer immers onmogelijk zijn om het lek te dichten, aldus de commissie.Bron: IPS, Trouw 4 oktober 2012.

EU en China azen op schatten Groenland

Nuuk, 31 augustus 2012. China heeft het oog laten vallen op de bodemschatten van Groenland, waaronder ertsen, uranium en zeldzame metalen die onmisbaar zijn in onder meer elektronische apparatuur. Het meeste moet weliswaar nog worden opgespoord, maar de potentie is volgens de deskundigen enorm.
De Chinese president Hu Jintao bracht in juni 2012, op reis naar de G20-top, een driedaags bezoek aan Denemarken. Dit land heeft weliswaar niet meer het beheer over Groenland, want sinds drie jaar is het een zelfstandig rijksdeel binnen het Deense koninkrijk. Echter buitenlandse zaken en de defensie zijn nog steeds taken die de Denen waarnemen. Wat Hin Jintao en zijn Deense ambtgenote Helle Thorning Schmidt over Groenland hebben besproken, blijft ongewis. De Chinese staatsleider geeft niet vaak een persconferentie en deed dat ook in Denemarken niet. Maar bij waarnemers is er weinig twijfel over dat
China grote belangstelling heeft voor de bodemschatten van Groenland om zijn groeiende industriële macht ook in de toekomst veilig te stellen.
Niet geheel toevallig reisde twee EU-commissarissen uit Brussel, Antonio Tajani en Andris Piebalgs, kort voor Hu Jintao’s bezoek aan Kopenhagen naar Groenland voor de ondertekening van een akkoord met het landsbestuur, waarmee is gewaarborgd dat het bedrijfsleven in de EU de toegang tot de bodem-schatten niet kwijt raakt. Ook over ijzererts, een van de meer klassieke grondstoffen beschikt Groenland. Het eerste grote Chinese mijnbouwproject daarvoor is al van start gegaan.
London Mining, ondanks zijn naam en vestigingsplaats een Chinees concern, heeft bij het landsbestuur vergunning aangevraagd voor de steenkoolwinning op een locatie 150 kilometer van de hoofdstad Nuuk. Het gaat om een project dat investeringen vergt ter waarde van een kleine twee miljard euro. Vanaf 2015 wil London Mining rond de 15 miljoen ton ijzererts per jaar gaan delven.
Over een periode van vijftien jaar ramen de Groenlanders op basis van berekeningen van het Nederlandse ingenieursadviesbureau Grontmij de opbrengsten in de vorm van belastingen en heffingen op 4,5 miljard euro.
Groenland is nu nog afhankelijk van een jaarlijkse toelage uit Kopenhagen, maar met de winning van de bodemschatten komt behalve de politieke onafhankelijkheid ook de economische zelfstandigheid binnen handbereik. De belangrijkste bron van inkomsten is naast de Deense subsidie op dit moment nog de visserij. Andere concrete Chinese grondstofwinningsprojecten in Groenland draaien om zink en koper. Daarmee zijn bedrijven bezig met de namen Ironbank Zinc en Nordic Mining. De Chinese investeerders zijn los daarvan ook bereid geld te steken in de nog zeer schaars aanwezige Groenlandse verkeersinfrastructuur, onder meer in de aanleg van luchthavens en wegen.
China is echter niet de enige die interesse heeft. Amerikaanse Britse, Zweedse en Australische mijnbouwbedrijven zijn ook van de partij. De Australische maatschappij Greenland Minerals and Energy zet in op de winning van speciale metalen uit zeldzame grondsoorten en uranium. Deze maatschappij mikt daarbij op de medewerking van een groep investeerders uit Zuid-Korea.
Naar olie en gas in de Groenlandse wateren wordt al vele jaren gezocht, met name door de Noorse oliemaatschappij Statoil.Bron: www.refdag.nl

EP: Geen boringen op de Noordpool

Het Europees Parlement (EP) heeft op 20 januari 2011 opgeroepen geen gas- en olieboringen op de Noordpool toe te staan, zonder een goed beeld van de milieu-effecten. Dat stemt GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout tevreden: ‘De Noordpool is een ontzettend belangrijk gebied, ook voor Europa. De geopolitieke belangen zijn groot, vanwege vaarroutes en de grondstoffen die zich in het gebied bevinden. Maar het is ook een heel kwetsbaar gebied, waar we zorgvuldig mee moeten omspringen‘.

Strategisch belang
De Noordpool is van strategisch belang voor veel landen, onder andere vanwege de olie- en gasvoorraden die zich in het gebied bevinden. ‘Er zijn grote risico’s voor het milieu bij het delven van deze brandstoffen. Het is daarom van essentieel belang dat de risico’s en milieu-effecten eerst onderzocht worden voordat er geboord kan worden naar deze grondstoffen‘, aldus Eickhout

Klimaatverandering
De gevolgen van klimaatverandering zijn ingrijpend en duidelijk zichtbaar op de Noordpool. Eickhout: ‘Aan het eind van deze eeuw is er mogelijk geen ijs meer te vinden op de Noordpool. Het lot van de ijsberen is nauw verbonden met dit zee-ijs. We lopen het risico dat ijsberen het niet overleven als het ijs in de zomer verdwijnt.’

Verdrag
Volgens Eickhout is een verdrag voor de Noordpool waarin is vastgelegd dat het gebied een beschermde status krijgt essentieel om commerciële belangen van individuele landen te kunnen weerstaan. Het Zuidpoolgebied heeft al zo’n een verdrag waarin is vastgelegd dat landen Antarctica uitsluitend voor vreedzame doeleinden en voor wetenschappelijk onderzoek mogen gebruiken. Hij vindt dat de Noordpool een vergelijkbare status moet krijgen en betreurt dat andere politieke groepen het voorstel van de Groenen hiervoor niet steunden. ‘Maar gelukkig zetten we een eerste stap om het kwetsbare Noordpoolgebied beter te beschermen‘. Bron: GroenLinks, 20 januari 2011.