T/m 21 oktober 2012 – BredaPhoto – Homo empathicus

Informatiecentrum in de StadsGalerij (ook bookshop),
Oude Vest 34, 4811 HT Breda
T.: 0615561729 www.bredaphoto.nl
BredaPhoto zoekt tijdens een wereldwijde crisis naar nieuw optimisme. Het gaat over de wereld van vandaag  en over die van morgen, waar ruimte is voor het ‘samen’ en niet alleen voor het ‘ik’.
Deelnemende fotografen met Arctische ontwerpen zijn onder andere:
  • Evgenia Arbugaeva: Tiksi – Siberië
  • Michiel Brouwer: Lapponesis – Sapmi – Zweden
  • Tiina Itkonen: Inughuit – Noord-Groenland
  • Yuri Kozyrev: Russia’s green exodus.
Lapponensis 
Michiel Brouwer, 1985, Nederland.
Fotografieopleiding AKV | St. Joost in Breda (2005).
22 september 2012 – Boekpresentatie Lapponensis
StadsGalerij, Oude Vest 34, 4811 HT Breda
Interview met Michiel Brouwer door Edie Peters + signeren. lapponensis.michielbrouwer.com
Brouwer verhuisde op driejarige leeftijd met zijn ouders naar een dorpje in Noord-Zweden. In 2005 keerde hij terug naar Nederland. In een Zweedse krant had hij een artikel gelezen over de Zweedse rassenpolitiek ten aanzien van de Samen (Sami) in Sapmi (Lapland). Nog voordat in Nazi-Duitsland een destructieve rassenpolitiek werd ingevoerd, had Zweden al een Rassenbiologisch Instituut dat tot in 1958 onderzoek bleef doen. Al die tijd bleef de overheid streven naar een strikte scheiding tussen de Samen en het Zweedse (of Arische) ras. In de zoektocht naar dit pure ras werden
castraties, gedwongen abortussen en grafschendingen (‘in naam der wetenschap’)
niet geschuwd. Met het project Lapponensis – the influence of Swedish race biology studeerde Brouwer in 2009 af aan de kunstacademie. Zijn onderzoek echter, was nog niet voltooid. Met een Mercedes 608 bus uit de jaren zeventig reed hij daarom tussen november 2010 en maart 2011 door het winterse Sapmi om de (hedendaagse) Samen op te zoeken en hun leven vast te leggen. Brouwer wil de uitblijvende erkenning van het lijden van een hele bevolkingsgroep blootleggen. Drie jaar later is Lapponesis een boek, in eigen beheer uitgebracht na een crowdfunding project via de website Voordekunst.nl
 
Tiksi
Evgenia Arbugaeva, 1985,
Tiksi, Siberië, Russische Federatie.
Achttien jaar na haar vertrek keert Arbugaeva naar haar geboorte-plaats Tiksi terug. Daar ontmoette zij de jonge Tanya, die haar aan
zichzelf als klein meisje doet denken. In haar serie Following the reindeer (2008) volgde zij nomadische rendierhouders. 
De kleurige beelden uit Tiksi lijken een sprookje van besneeuwde toendra’s en groen noorderlicht, waar de nieuwsgierige Tanya met haar rode muts (een eerbetoon aan de onderzoeker en ontdekkingsreiziger Jacques Cousteau, held van beiden) een rondleiding geeft. Arbugaeva toont haar geboorteplaats en hoe deze in haar herinneringen voortleeft. Maar misschien is die herinnering wel mooier dan de werkelijkheid toestaat. Haar inleidende woorden: “Er was eens een dag in Siberië, aan de oevers van de Noordelijke IJszee, toen in een kleine stad een klein meisje uit haar droom ontwaakte.
De geschiedenis herhaalt zich. In de herfst van 2012 willen ook Tanya en haar familie Tiksi verlaten.In de Sovjet-periode was Tiksi een belangrijk militair en weten-schappelijk centrum met veel inwoners. Na het uiteen vallen van de Sovjet Unie, stroomde de stad het leeg. Op jonge leeftijd vertrokken ook Arbugaeva en haar familie. 
 
Inughuit 
Tiina Itkonen,
1968, Finland.  
Itkonen maakt deel uit van de Helsinki School: een groep fotografen met een scherp oog voor esthetiek, afkomstig van de Aalto Universiteit van Helsinki.
In 1995 reisde zij voor het eerst naar Groenland en raakt gefascineerd door de Groenlandse mythe Moeder van de Zee, waarin zij de Inuit voor hun hebzucht en slecht gedrag door hen de beesten waarvan zij leven te  ontnemen. Itkonen verblijft daarna verschillende keren enkele weken in plaatsen als Qaanaaq, Moriusaq en Siorapaluk op Noord-Groenland.
Inughuit leven op het ritme van het weer en de seizoenen.
Wanneer de omstandigheden dat toestaan komen zij naar buiten om te jagen, familie te bezoeken en naar aangrenzende dorpen af te reizen. Tijdens de vier maanden per jaar waarop het werkelijk ‘dag’ is, benutten zij alle tijd die hen gegeven wordt. Uitrusten kan later, in de vier maanden ‘nacht’ die volgen.
Eindelijk is haar werk in Nederland geëxposeerd. Eerdere pogingen van Museum Volkenkunde en Arctic Peoples Alert strandde. Haar boek: Inughuit / 165 blz./ Publisher Libris, Finland 2004 / ISBN 952-91-6967-1 / jammer genoeg uitverkocht.
 
Een bijschrift invoeren

Russia’s green exodus

Yuri Kozyrev, 1963
Russische Federatie.
Lid en medeoprichter van het fotoagentschap Noor
Voor het fotoagentschap Noor bracht hij in het kader van het “klimaatveranderings-project” Russia’s green exodus, de Russische ‘terug naar het land’ beweging in beeld: mensen die ervoor kozen zich terug te trekken in de natuur, als alternatief voor een maatschappij waarin zij zich niet langer thuis voelden. Met tienduizenden keerden deze mensen zich af van consumentisme, het regeringsbeleid en de corruptie. Verspreid over Rusland wonen zij samen in communes. Al in de late jaren tachtig raakte een kleine groep Russen geïnspireerd door het traditionele bestaan van inheemse volken in Noord-Amerika (native Americans). Voorbeelden vonden zij in boeken en in romantische Marlboro reclames. Socialistische idealen raakten daarbij vermengd met religieuze retoriek. Dit tot onvrede van de overheid en de geheime diensten, maar ook van de Russisch Orthodoxe Kerk die deze groene communes tot
op de dag van vandaag blijft veroordelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s