Total vindt olieboren rond de Noordpool te riskant

26 september 2012 Het Franse olieconcern Total ziet boren naar olie op de Noordpool niet zitten. Volgens topman Christophe de Margerie zijn de risico’s voor het milieu te groot. “De druk op Shell wordt door de uitspraken van Total verder vergroot“, zegt beursredacteur Pieter van der Werff.
De Margerie zegt in de Financial Times dat hij in principe niet tegen boren is. Zelf boren de Fransen naar gas in bijvoorbeeld het Shtokman-veld in de Russische Barentszzee. Maar een gaslek is makkelijker onder controle te krijgen dan een olielek, zegt hij. De bestuursvoorzitter wijst ook op de imago-gevolgen als er iets mis gaat. “Een olielek op Groenland zou een ramp betekenen. Een olielek zou het imago van ons bedrijf te veel schaden“.
Bron: bnr.nl

Groenlands ijs veroorzaakt recordaantal aardbevingen

Het snelle afsmelten van de ijskap boven Groenland veroorzaakt steeds meer aardbevingen, zogenoemde ijsbevingen. De bevingen zijn niet zwaar genoeg om schade toe te brengen, maar ze zijn wel krachtig genoeg om wereldwijd door seismologische apparatuur opgepikt te worden. Dat wijst erop dat het snelle afsmelten van de ijskap ook in het noorden van Groenland plaatsvindt. Tussen 2000 en 2010 werden er bijvoorbeeld 66 bevingen geteld in het noordwesten van Groenland, terwijl ze in de decennia daarvoor nauwelijks voorkwamen. Vorig jaar werd het tweede hoogste aantal sinds het recordjaar 2005 opgetekend, en nu al wijst alles erop dat 2012 het record van 2005 zal verbreken.

Bron: Journal of Geophysical Research , IPS, Trouw, 25 september 2012.

IJsvrije Noordpool heeft gevolgen voor weerspatronen

Over de gevolgen van een ijsvrije Arctische Oceaan voor
het wereldwijde klimaat is het speculeren, maar wetenschappers spreken over een
mogelijke catastrofe.

De ijskap is opnieuw met 18 % gekrompen ten opzichte van
het bijna-record van 2011. In zomer 2012 is de ijskap nog maar half zo groot
als 30 jaar geleden, en dat heeft gevolgen voor de weerspatronen.
Tot voor kort werd gevreesd voor een volledig afsmelten
van de ijskap in 2070, maar nu lijkt het veel sneller te gebeuren, ergens
tussen 2016 en 2030.
Bovendien bevat het Noordpoolgebied nog een
klimaat-tijdbom: Permafrost, de permanent bevroren grond, waarin nog zeer grote
hoeveelheden CO2 en methaan zitten. De permafrost strekt zich uit
over een gebied van 13 miljoen km2. Bron: IPS, ANP, Trouw, 24 september 2012.

Normal
0

21

false
false
false

NL
X-NONE
X-NONE

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”,”serif”;}

Shell seeks OK from whalers

Sep 20, 2012. Federal regulators on Thursday gave Royal Dutch Shell the green light to move forward with preliminary well work in the Beaufort Sea off northeast Alaska as soon as the subsistence whaling season ends.
The company is also working to obtain support from Inupiat Eskimo whalers that
could allow Shell to move its drill rig over the Sivalluq prospect in the Beaufort, 20 miles north of Point Thomson off Alaska’s northeast coast, Shell spokesman Curtis Smith said.
In an accord with Inupiat whalers, Shell and other oil companies have agreed to keep
drill ships away from prospects during the subsistence whaling season in the villages of Nuiqsut and Kaktovik. The deal stemmed from fear that noise from ships and anchor lines would disturb migrating bowhead whales and push them farther from shore, making hunting more dangerous or impossible.
Source: Alex DeMarban  www.alaskadispatch.com

T/m 21 oktober 2012 – BredaPhoto – Homo empathicus

Informatiecentrum in de StadsGalerij (ook bookshop),
Oude Vest 34, 4811 HT Breda
T.: 0615561729 www.bredaphoto.nl
BredaPhoto zoekt tijdens een wereldwijde crisis naar nieuw optimisme. Het gaat over de wereld van vandaag  en over die van morgen, waar ruimte is voor het ‘samen’ en niet alleen voor het ‘ik’.
Deelnemende fotografen met Arctische ontwerpen zijn onder andere:
  • Evgenia Arbugaeva: Tiksi – Siberië
  • Michiel Brouwer: Lapponesis – Sapmi – Zweden
  • Tiina Itkonen: Inughuit – Noord-Groenland
  • Yuri Kozyrev: Russia’s green exodus.
Lapponensis 
Michiel Brouwer, 1985, Nederland.
Fotografieopleiding AKV | St. Joost in Breda (2005).
22 september 2012 – Boekpresentatie Lapponensis
StadsGalerij, Oude Vest 34, 4811 HT Breda
Interview met Michiel Brouwer door Edie Peters + signeren. lapponensis.michielbrouwer.com
Brouwer verhuisde op driejarige leeftijd met zijn ouders naar een dorpje in Noord-Zweden. In 2005 keerde hij terug naar Nederland. In een Zweedse krant had hij een artikel gelezen over de Zweedse rassenpolitiek ten aanzien van de Samen (Sami) in Sapmi (Lapland). Nog voordat in Nazi-Duitsland een destructieve rassenpolitiek werd ingevoerd, had Zweden al een Rassenbiologisch Instituut dat tot in 1958 onderzoek bleef doen. Al die tijd bleef de overheid streven naar een strikte scheiding tussen de Samen en het Zweedse (of Arische) ras. In de zoektocht naar dit pure ras werden
castraties, gedwongen abortussen en grafschendingen (‘in naam der wetenschap’)
niet geschuwd. Met het project Lapponensis – the influence of Swedish race biology studeerde Brouwer in 2009 af aan de kunstacademie. Zijn onderzoek echter, was nog niet voltooid. Met een Mercedes 608 bus uit de jaren zeventig reed hij daarom tussen november 2010 en maart 2011 door het winterse Sapmi om de (hedendaagse) Samen op te zoeken en hun leven vast te leggen. Brouwer wil de uitblijvende erkenning van het lijden van een hele bevolkingsgroep blootleggen. Drie jaar later is Lapponesis een boek, in eigen beheer uitgebracht na een crowdfunding project via de website Voordekunst.nl
 
Tiksi
Evgenia Arbugaeva, 1985,
Tiksi, Siberië, Russische Federatie.
Achttien jaar na haar vertrek keert Arbugaeva naar haar geboorte-plaats Tiksi terug. Daar ontmoette zij de jonge Tanya, die haar aan
zichzelf als klein meisje doet denken. In haar serie Following the reindeer (2008) volgde zij nomadische rendierhouders. 
De kleurige beelden uit Tiksi lijken een sprookje van besneeuwde toendra’s en groen noorderlicht, waar de nieuwsgierige Tanya met haar rode muts (een eerbetoon aan de onderzoeker en ontdekkingsreiziger Jacques Cousteau, held van beiden) een rondleiding geeft. Arbugaeva toont haar geboorteplaats en hoe deze in haar herinneringen voortleeft. Maar misschien is die herinnering wel mooier dan de werkelijkheid toestaat. Haar inleidende woorden: “Er was eens een dag in Siberië, aan de oevers van de Noordelijke IJszee, toen in een kleine stad een klein meisje uit haar droom ontwaakte.
De geschiedenis herhaalt zich. In de herfst van 2012 willen ook Tanya en haar familie Tiksi verlaten.In de Sovjet-periode was Tiksi een belangrijk militair en weten-schappelijk centrum met veel inwoners. Na het uiteen vallen van de Sovjet Unie, stroomde de stad het leeg. Op jonge leeftijd vertrokken ook Arbugaeva en haar familie. 
 
Inughuit 
Tiina Itkonen,
1968, Finland.  
Itkonen maakt deel uit van de Helsinki School: een groep fotografen met een scherp oog voor esthetiek, afkomstig van de Aalto Universiteit van Helsinki.
In 1995 reisde zij voor het eerst naar Groenland en raakt gefascineerd door de Groenlandse mythe Moeder van de Zee, waarin zij de Inuit voor hun hebzucht en slecht gedrag door hen de beesten waarvan zij leven te  ontnemen. Itkonen verblijft daarna verschillende keren enkele weken in plaatsen als Qaanaaq, Moriusaq en Siorapaluk op Noord-Groenland.
Inughuit leven op het ritme van het weer en de seizoenen.
Wanneer de omstandigheden dat toestaan komen zij naar buiten om te jagen, familie te bezoeken en naar aangrenzende dorpen af te reizen. Tijdens de vier maanden per jaar waarop het werkelijk ‘dag’ is, benutten zij alle tijd die hen gegeven wordt. Uitrusten kan later, in de vier maanden ‘nacht’ die volgen.
Eindelijk is haar werk in Nederland geëxposeerd. Eerdere pogingen van Museum Volkenkunde en Arctic Peoples Alert strandde. Haar boek: Inughuit / 165 blz./ Publisher Libris, Finland 2004 / ISBN 952-91-6967-1 / jammer genoeg uitverkocht.
 
Een bijschrift invoeren

Russia’s green exodus

Yuri Kozyrev, 1963
Russische Federatie.
Lid en medeoprichter van het fotoagentschap Noor
Voor het fotoagentschap Noor bracht hij in het kader van het “klimaatveranderings-project” Russia’s green exodus, de Russische ‘terug naar het land’ beweging in beeld: mensen die ervoor kozen zich terug te trekken in de natuur, als alternatief voor een maatschappij waarin zij zich niet langer thuis voelden. Met tienduizenden keerden deze mensen zich af van consumentisme, het regeringsbeleid en de corruptie. Verspreid over Rusland wonen zij samen in communes. Al in de late jaren tachtig raakte een kleine groep Russen geïnspireerd door het traditionele bestaan van inheemse volken in Noord-Amerika (native Americans). Voorbeelden vonden zij in boeken en in romantische Marlboro reclames. Socialistische idealen raakten daarbij vermengd met religieuze retoriek. Dit tot onvrede van de overheid en de geheime diensten, maar ook van de Russisch Orthodoxe Kerk die deze groene communes tot
op de dag van vandaag blijft veroordelen.

WWF: Shell neemt onverantwoorde risico’s

Het is onbegrijpelijk dat een
vooraanstaande oliemaatschappij als Shell willens en wetens zulke onverantwoorde
risico’s neemt in een van de laatste aaneengesloten wildernissen op aarde
,” zegt
WNF-directeur Johan van de Gronden.

Van de Gronden reageert op het nieuws dat
Shell zondag ondanks alle kritiek op de voorbereiding is gestart met de eerste
boringen in de Chukchi Zee, voor de kust van Alaska.
Afgelopen zaterdag betoonde
Shell topman Peter Voser zich in NRC Handelsblad nog bezorgd om het
wereldvoedselvraagstuk, het waterverbruik en de natuur. Om daags daarop het
groene licht te geven voor een van Shell’s meest risicovolle operaties in haar
geschiedenis.
Het Arctisch gebied staat al
onder grote druk door de gevolgen van deels door de mens veroorzaakte
klimaatverandering. De olie-industrie heeft bij de huidige stand van de techniek
geen adequaat antwoord op eventuele olievervuiling in ijskoude wateren. Vorige
week bleek nog uit een intern rapport dat de afsluiter die Shell op de boorput
denkt te gebruiken bij calamiteiten, nauwelijks is getest.
Het heeft er alle schijn van
dat goudkoorts de overhand krijgt boven veiligheid en risicobeheersing.
”, aldus
Van de Gronden.
Het Wereld Natuur Fonds roept
de directie van Shell op om ten halve te keren en niet ten hele te dwalen.
Niemand is gebaat bij een verwoestende erfenis in het poolgebied van een van
onze meest vooraanstaande bedrijven.” 2012.09.11 WNF.nl